Festiwal Roślin Owadożernych

14362597_1061830387245905_6071492628293377436_o

W Poznaniu odbędzie się największy w Europie  –  Festiwal Roślin Owadożernych.

Termin:
29.09.2016 – 02.10.2016

Palmiarnia Poznańska
ul. Matejki 18
60-767 Poznań

W programie m.in.:
– wystawa Roślin Owadożernych
– kiermasz Roślin Owadożernych
– porady specjalistów i kolekcjonerów
– pokazy karmienia roślin

Żurawina wielkoowocowa

Żurawina wielkoowocowa (Vacciniummacrocarpon) to wieloletnia krzewinka należąca do rodziny wrzosowatych. Do naszych ogrodów przywędrowała ze wschodniej części Ameryki Północnej. Jej popularność sprawiła iż obecnie uprawia się ją w niemal całej Ameryce Północnej oraz w niektórych rejonach Ameryki Południowej, a także w wielu częściach Europy (również w Polsce). Owoce żurawiny mają właściwości lecznicze, a swą popularność zawdzięcza smacznym i bardzo zdrowym owocom, z których przyrządzać można sosy do mięs, konfitury i nalewki. Dodatkowo krzewinka żurawiny może w naszym ogrodzie być piękną i ciekawą ozdobą, ponieważ jej drobne, błyszczące liście są zielone przez cały rok. Ta płożąca się krzewinka rośnie głównie na podmokłych, kwaśnych torfowych glebach. Wymaga stanowiska dobrze nasłonecznionego, gdyż zacienione owoce pozostaną zielone – pomimo osiągnięcia dojrzałości.

Żurawinę nasadza w postaci wyrośniętych już sadzonek. Żurawina wielkoowocowama stosunkowo wysokie wymagania co do stanowiska. Jest rośliną która lubi stanowiska dobrze nasłonecznione,  preferującą podłoże próchnicze, wilgotne i kwaśne (pH 3,2 – 4,5 ). Żurawina ma płytki system korzeniowy i łatwo ulega przesuszeniu, dlatego należy zadbać o systematyczne nawadnianie i podlewanie roślin.

Najlepszą porą na sadzenie żurawiny jest wczesna wiosna. Kupione (lub wyhodowane) roślinki umieszczamy dosyć płytko w odległości ok. 20-30 cm. Bardzo ważne jest wyściółkowanie podłoża kwaśną korą lub trocinami. Woda do podlewania nie powinna zawierać wapna – dlatego najlepsza będzie deszczówka. Żurawina wspaniale rośnie w naszym klimacie przy zapewnieniu jej właściwej gleby, dużej wilgotności i dostępu do słońca – roślina źle znosi susze i długotrwałe upały.

żurawina wielkoowocowa

Zioła w doniczce – bazylia

herbs-586684_1280

Bazylia to jedno z najpopularniejszych ziół doniczkowych uprawianych na balkonie lub domowym parapecie. Roślina jest łatwa w uprawie, a o jej przydatności w kuchni chyba nie muszę pisać – doskonały dodatek do wielu potraw. Bazylia jest bogatym źródłem potasu, wapnia, magnezu i fosforu oraz witaminy A i beta-karotenu. Wspomaga pracę układu trawiennego i nerwowego i ma działanie antydepresyjne i przeciwgorączkowe. Liście bazylii najlepiej używać w postaci świeżej, zerwane bezpośrednio z naszego krzaczka, ale możemy je również suszyć, mrozić lub wykorzystać do pesto i jako dodatek do marynat w oliwie.

Nasiona bazylii możemy wysiewać do doniczek przez cały rok jednak najlepiej jest to robić na wiosnę, gdyż roślina potrzebuje dużo słońca. Jeśli wysiewamy bazylię na balkonie, zróbmy to dopiero w maju – wtedy ryzyko bardzo niskich temperatur jest znikome. W przypadku wysiewu majowego liście będziemy mogli ścinać już od lipca. Roślina lubi wysoką temperaturę i tylko w takich warunkach rośnie szybko i intensywnie.

Nasiona bazylii wysiewamy w ziemi uniwersalnej (np. do kwiatów) – nie ma ona specjalnych wymagań glebowych. Podlewamy codziennie, ale umiarkowanie. W celu przyspieszenia kiełkowania możemy pojemnik przykryć folią, którą dziurkujemy, aby zapewnić dostęp powietrza.

Gdy siewki mają 2-3 listki i około 4-5 cm wysokości pikujemy je do docelowych doniczek. Nie sadzimy zbyt gęsto – w małej doniczce powinno rosnąc max. kilka roślinek. Jeśli planujemy uprawę w ogródku to rozsadę wysadzamy na miejsce stałe po 15 maja. Bazylia dorasta w doniczce do wysokości około 30-40 cm, w ogrodzie nawet nieco więcej. Jest to roślina jednoroczna o krótkim okresie wegetacyjnym.

basil-320736_1280

Cyklamen

cyclamen-563556_1280

Cyklamen perski to gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny pierwiosnkowatych. Nazywany jest czasami fiołkiem alpejskim -r ośnie dziko w górach Europy (w Grecji), Azji Zachodniej i w Afryce Północnej (Algieria, Tunezja). Kwiat ten jest często uprawiany jak ozdobna roślina doniczkowa.

Cyklamen  kwitnie w okresie zimowym, stanowiąc dekorację naszych mieszkań. Jest to jednak roślina dosyć kapryśna, a pielęgnacja cyklamena wymaga sporo zaangażowania.

Ze względu na wrażliwość na mróz kwiaty te są w naszym klimacie uprawiane niemal wyłącznie jako rośliny doniczkowe. Cyklamen kwitnie od jesieni aż do końca kwietnia, dlatego jest on jedną z popularniejszych roślin ozdobnych. Spotkać można sporo jego odmian w całej gamie kolorów, począwszy od białego, poprzez różowy, łososiowy, a kończąc na czerwonym. Są wśród nich też odmiany o kwiatach z płatkami jaśniejszymi na brzegach (cyklameny pastelowe), o płatkach postrzępionych (grupa Fimbriatum), a także dodatkowo karbowanych i falistych (grupa Rococo).

Cyklameny naturalnie występują na stanowiskach chłodniejszych, lekko ocienionych, a więc ciężko utrzymać je w dobrej formie, w bardzo ciepłych pomieszczeniach. Poza tym, aby mogły ponownie zakwitnąć, wymagają okresu spoczynku z niższą temperaturą. Kwiaty te lubią stanowiska w półcieniu i chłodniejsze powietrze.

Podłoże w doniczce powinno być stale wilgotne. Należy uważać, aby podczas podlewania nie polewać liści i kwiatów, najlepiej wodę wlewać do podstawki. Młode rośliny kwitną po 7-9 miesiącach od wysiania. Cyklamen perski w okresie wzrostu oraz kwitnienia, powinien być zasilany płynnym nawozem, przeznaczonym dla roślin kwitnących. Roślinę dokarmiamy dwa razy w miesiącu.

Ze względu na swoje specyficzne potrzeby uprawowe, cyklamen jest rośliną dość podatną na choroby. Przy niewłaściwej pielęgnacji prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest bardzo wysokie. Częstą chorobą atakującą cyklamen jest szara pleśń, która początkowo objawia się brunatnieniem brzegów liści, a następnie nalotem. Aby jej zapobiec pamiętajmy o wietrzeniu pomieszczeń oraz unikaniu zbytniej wilgoci i przelania. Poza tym wszelkie pożółkłe liście i kwiaty, należy niezwłocznie usuwać. Po spostrzeżeniu pierwszych objawów choroby należy roślinę opryskać odpowiednim fungicydem.

Rannik zimowy

DSC07996 (Medium)

Rannik zimowy, podobnie jak przebiśnieg, jest jedną z niewielu roślin zwiastujących nadejście wiosny. Jest to roślina ozdobna, uprawiana ze względu na swoją bardzo wczesną porę kwitnienia. Kwitnie długo, jeśli utrzymuje się niska temperatura, gdy temperatura podskoczy do kilkunastu stopni, natychmiast przekwita. Ranniki sadzone są zwykle w ogrodach skalnych oraz na wiosennych rabatach. Zalecane są także do sadzenia pod drzewami i krzewami zrzucającymi liście na zimę. Dzięki ocienieniu gleba w takich miejscach wolniej przesycha, a w okresie kwitnienia ranniki mają odpowiednią ilość światła.

Rannik zimowy nie jest rośliną rodzimą, pochodzi z Azji Mniejszej i Europy Środkowej. Rozmnaża się dość szybko, gdyż wytwarza dużo nasion a kwitnie zazwyczaj jeszcze zimą i nie przeszkadza mu w tym leżący śnieg. Często rośnie dziko i pokrywa swymi kwiatami pokaźne obszary.

Jedno takie miejsce – niedaleko Poznania ostatnio odwiedziłem … (tej zimy ze śniegiem było słabiutko, ale jak odnajdę fotki z poprzednich lat to wrzucę).

 

Doświetlanie wzrostu roślin lampami LED

4

W okresie zimowym i wczesnowiosennym ilość światła dziennego, które dociera do naszych rozsad może okazać się zdecydowanie za mała. Zanim dni zrobią się dłuższe, a słońce zacznie wystarczająco mocno dogrzewać możemy wspomóc się sztucznym doświetlaniem. Temat jest bardzo rozległy i oczywiście mocno uwarunkowany – zależy jak bardzo nam zależy. Każdy we własnym zakresie musi poeksperymentować z różnymi systemami, rodzajami żarówek, czasem doświetlania, odległością, widmem promieniowania – IR, UV itp, temperaturą, wilgotnością. Jednym z kluczowych elementów z punktu widzenia ogrodnika-amatora jest ilość zużytej energii – mocy. Doświetlanie roślin to nie kwestia kilku godzin dziennie przez tydzień, raczej mówimy tu o długotrwałym procesie, co ma wymierny efekt finansowy – jeśli policzymy koszt zużytej energii. Z tego właśnie powodu, coraz większą popularnością cieszą się LED-owe źródła światła, które charakteryzują się stosunkowo wysoką sprawnością, a tym samym niskim (chyba nawet najniższym) poziomem zużycia mocy. Wadą oświetlenia LED jest natomiast wąskie widmo promieniowania, co nie do końca sprawdza się w trakcie wegetatywnej fazy wzrostu rośliny. Z uwagi na spadające ceny tego typu rozwiązań oraz łatwość ich implementacji, zdobywają one jednak coraz większą popularność. Doświadczenia ogrodników, którzy dzielnie „ćwiczą” temat już od kilku lat, wskazują na sporo zależności, wad i zalet takiego rozwiązania, dlatego warto przyjrzeć się im doświadczeniom.

Najpopularniejsze i przynoszące najlepsze efekty jest połączenie diod LED o różnych barwach (charakterystykach widmowych), najczęściej RED (czerwony) i BLUE (niebieski), niestety w różnych proporcjach. Z doświadczeń wynika że stosunek światła czerwonego do niebieskiego jest uzależniony od gatunku roślin i efektu jaki chcemy uzyskać.

Przykład takiego (amatorskiego) rozwiązania – lampy LED, wspomagającej rozwój roślin możecie zobaczyć na poniższym filmiku :

Rodzaje sztucznego oświetlenia mają różny skład spektralny emitowanego światła, a poszczególne długości fal różnie wpływają na rośliny. Najbardziej cenne dla naszych rozsad są fale w zakresach 400-500 nm i 600-700 nm. (niebieski – 440-490 nm, czerwony – 630-780 nm). Przy samodzielnym konstruowaniu takiej lampy warto zerknąć do specyfikacji technicznej zastosowanych LED-ów, gdyż to właśnie długość fali, emitowanego promieniowania ma kluczowy wpływ na rozwój naszych roślin.

Przewaga światła niebieskiego powodowałaby, że rośliny są niższe, bardziej rozkrzewione i zwarte, miałyby lepiej wybarwione i grubsze liście oraz łodygi, liści przyrastałoby więcej a międzywęźla byłyby krótsze. Światło czerwone powoduje wydłużanie się pędów i hamuje rozkrzewianie się. W zależności od tego, jaki efekt chcemy osiągnąć, powinniśmy wybierać oświetlenie z odpowiednią emisją różnych długości fal. Przykładowo – gdy chcemy uzyskać zwartą, niską, mocno rozkrzewioną roślinę, musimy wybrać oświetlenie z większą emisją w paśmie niebieskim, a nieco mniejszą w czerwonym. Mała ilość niebieskiego w proporcji do czerwieni spowoduje wyciąganie się pędów i wolniejszy przyrost tkanki zielonej. Do kwitnienia roślin i kiełkowania nasion niezbędne jest promieniowanie czerwone, ponieważ samo niebieskie jest niewystarczające.

W ostatnich latach rynek lamp doświetlających wykonanych w technologii LED bardzo się rozwinął, a ceny mocno spadają. Dysponując odpowiednią gotówką możemy skorzystać z gotowych rozwiązań, których całe mnóstwo pojawiło się na rynku, a które często wzbogacone zostały o dodatkowe diody UV i IR. Te „gotowce” często (przynajmniej takie mam wrażenie) przygotowane są raczej dla „producentów zioła”, dlatego wydaje mi się że eksperymenty z własnymi konstrukcjami, mogą dać lepsze efekty, a już na pewno większą satysfakcję.

90w-3w-fs-1_1

 

 

 

Bukszpan

Bukszpan to doskonały krzew do tworzenia niskich zimozielonych obwódek i żywopłotów. Bukszpany doskonale rosną w miejscach ciepłych i słonecznych ale są na tyle odporne i niewymagające, że dobrze rozwijają się również w cieniu. Bukszpany preferują gleby żyzne i wilgotne lub umiarkowanie wilgotne o odczynie od neutralnego do zasadowego. Tworzą bardzo rozbudowany system korzeniowy. Doskonale znoszą upały i okresy suszy. Świetnie sprawdzają się w również w trudnych warunkach miejskich – tolerują gorące, suche powietrze i zanieczyszczenia.

book-80220_1280

Dzięki swojej gęstości i doskonałej odporności bukszpan stał się chętnie wybieraną rośliną do tworzenia żywopłotów i rzeźb z roślin. Bardzo łatwo się go formuje, a dzięki temu że wolno rośnie, łatwo utrzymać kształt przez długi czas. Bukszpany mogą być (powinny być) przycinane kilka razy w roku, dzięki czemu stają się bardzo gęste. Wadą (a czasami zaletą) jest natomiast to że bardzo wolno rosną.

Najkorzystniejszym okresem na sadzenie bukszpanu jest wiosna. W ogrodach najbardziej popularny jest bukszpan wieczniezielony, ale możemy go uprawiać również w donicach, skrzynkach i pojemnikach – jest rośliną bardzo uniwersalną. W ciepłych miesiącach musimy zadbać o jego częste, intensywne podlewanie – niekiedy nawet po deszczu, gdyż gęstość liści często ogranicza dostęp wody do jego korzeni. Powinniśmy również zadbać o systematyczne zasilanie gleby w nawozy dla bukszpanów.

boxwood-370547_1280

Biała truskawka ananasowa – Pineberry

114426_8

Bardzo ciekawa odmiana truskawek która wyróżnia się szczególnie, bo jest biała w czerwone kropki. Jej nazwa pochodzi od zbitki angielskich słów pineapple – ananas i strawberry – truskawka. Jej owoce w smaku rzeczywiście przypominają ananasa. Niedojrzałe owoce truskawki ananasowej są zielone, a po dojrzeniu stają się białe, z charakterystycznym czerwonym nakrapianiem. Zbiór jest możliwy w czerwcu, a zatem w terminie typowym również dla tradycyjnych truskawek. Doskonale nadaje się do uprawy nie tylko na działce, czy w ogrodzie, ale też w donicach na balkonach. Te truskawki wymagają miejsca słonecznego i suchego. A gleba powinna być żyzna i przepuszczalna – lekko kwaśna. Na powierzchni ziemi można dodatkowo rozłożyć 1-2-centymetrową warstwę torfu (zatrzymamy wilgoć), zaś po pierwszych przymrozkach gruntowych zaleca się okrycie truskawek białą agrowłókniną lub inną ściółką.

W przypadku roślin w donicach również należy pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu przed mrozem. Aby nie dopuścić do przemarznięcia korzeni, najlepiej jest zadołować skrzynkę z rośliną w ziemi i obsypać korą lub schować pojemnik w chłodnym, ciemnym i suchym miejscu. Można też umieścić donicę w większej skrzynce i wypełnić wolną przestrzeń między pojemnikami papierem i kawałkami kartonu.

W naszym klimacie odmiana pineberry jest bardzo rzadko atakowana przez szkodniki i choroby – nie jest więc konieczne stosowanie środków ochrony roślin oraz oprysków, a z uprawą poradzi sobie nawet ogrodnik-amator.