Cyklamen

cyclamen-563556_1280

Cyklamen perski to gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny pierwiosnkowatych. Nazywany jest czasami fiołkiem alpejskim -r ośnie dziko w górach Europy (w Grecji), Azji Zachodniej i w Afryce Północnej (Algieria, Tunezja). Kwiat ten jest często uprawiany jak ozdobna roślina doniczkowa.

Cyklamen  kwitnie w okresie zimowym, stanowiąc dekorację naszych mieszkań. Jest to jednak roślina dosyć kapryśna, a pielęgnacja cyklamena wymaga sporo zaangażowania.

Ze względu na wrażliwość na mróz kwiaty te są w naszym klimacie uprawiane niemal wyłącznie jako rośliny doniczkowe. Cyklamen kwitnie od jesieni aż do końca kwietnia, dlatego jest on jedną z popularniejszych roślin ozdobnych. Spotkać można sporo jego odmian w całej gamie kolorów, począwszy od białego, poprzez różowy, łososiowy, a kończąc na czerwonym. Są wśród nich też odmiany o kwiatach z płatkami jaśniejszymi na brzegach (cyklameny pastelowe), o płatkach postrzępionych (grupa Fimbriatum), a także dodatkowo karbowanych i falistych (grupa Rococo).

Cyklameny naturalnie występują na stanowiskach chłodniejszych, lekko ocienionych, a więc ciężko utrzymać je w dobrej formie, w bardzo ciepłych pomieszczeniach. Poza tym, aby mogły ponownie zakwitnąć, wymagają okresu spoczynku z niższą temperaturą. Kwiaty te lubią stanowiska w półcieniu i chłodniejsze powietrze.

Podłoże w doniczce powinno być stale wilgotne. Należy uważać, aby podczas podlewania nie polewać liści i kwiatów, najlepiej wodę wlewać do podstawki. Młode rośliny kwitną po 7-9 miesiącach od wysiania. Cyklamen perski w okresie wzrostu oraz kwitnienia, powinien być zasilany płynnym nawozem, przeznaczonym dla roślin kwitnących. Roślinę dokarmiamy dwa razy w miesiącu.

Ze względu na swoje specyficzne potrzeby uprawowe, cyklamen jest rośliną dość podatną na choroby. Przy niewłaściwej pielęgnacji prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest bardzo wysokie. Częstą chorobą atakującą cyklamen jest szara pleśń, która początkowo objawia się brunatnieniem brzegów liści, a następnie nalotem. Aby jej zapobiec pamiętajmy o wietrzeniu pomieszczeń oraz unikaniu zbytniej wilgoci i przelania. Poza tym wszelkie pożółkłe liście i kwiaty, należy niezwłocznie usuwać. Po spostrzeżeniu pierwszych objawów choroby należy roślinę opryskać odpowiednim fungicydem.

Szkodniki roślin doniczkowych – cz. 1.

Jeśli od samego początku należycie zadbamy o nasze rośliny doniczkowe, jest duża szansa że uchronimy się przed atakiem szkodników oraz chorób kwiatów doniczkowych. Dokładnie obserwując rośliny i systematycznie je czyszcząc jesteśmy w stanie szybko zdiagnozować problemy, a to z kolei jest niezbędne aby podjąć walkę z niechcianymi szkodnikami. Zagrożenia takie pojawiają się najczęściej niespodziewanie. Przez tygodnie lub nawet długie miesiące bywają niezauważone, aż w końcu (najczęściej jesienią) przystępują do ataku. Efekty ich działalności zobaczymy – gdy już to nastąpi – błyskawicznie. Rośliny marnieją w oczach, a jeśli w odpowiedni sposób nie zainterweniujemy – zamierają.

Rośliny doniczkowe

 

W walce ze szkodnikami kwiatów doniczkowych możemy sięgnąć po środki naturalne lub chemiczne środki ochrony roślin.

Przędziorek

Przędziorki to małe pajączki o długości do 1 milimetra w kolorze od zielonego przez żółty do pomarańczowego. Efektem ich działalności jest powstanie drobnej pajęczynki i srebrzystych plam na liściach. Pajączki te żywią się sokami rośliny, czego efektem jest stopniowe zamieranie rośliny. Przędziorki bardzo lubią suche powietrze i wysokie temperatury panujące w naszych mieszkaniach.

Mączlik

Kolejnym często występującym intruzem  na roślinach doniczkowych jest mączlik. Dorosła postać tego pasożyta ma formę małego, białego motylka osiągającego do ok. 2 milimetrów. Najgroźniejsze są ich larwy, które żerując na spodniej części liścia wysysają z niego soki. Efektem jest pojawienie się żółtych plam na liściu, a następnie obumarcie jego i całej rośliny.

rośliny doniczkowe - mączlik

Mszyce

Bardzo rozpowszechniony owad występujący niemal na całym świecie. Zawsze występują w masowych ilościach i potrafią zaatakować niemal każdą roślinę. Larwy mszycy są niezwykle żarłoczne i błyskawicznie wysysają soki z rośliny. Atak mszycy objawia się zazwyczaj silnym osłabieniem wzrostu oraz zniekształceniem lub całkowitym zahamowaniem rozwoju liści i młodych pędów. Owady wydzielają charakterystyczną klejącą substancję, która jest doskonałą pożywką dla szarej pleśni i innych infekcji grzybowych.

Rośliny doniczkowe - mszyce